A Victim’s Perspective is
een
onuitwisbaar 11-uur durende video installatie
over de Auschwitz Dodenmars die Erik Van Loon op 18 en 19 January 2005
liep. Precies 60 jaar werden 58.000 gevangen gedwongen om
een 63 km (40 miles) lange route onder zeer moeilijke
omstandigheden te marcheren door een Pools winterlandschap.
De route leidde van het front naar een
evacuatie station waar de overlevende op transport werden
gezet naar andere
concentratie en vernietigingskampen
Ongeveer 20.000 van hen zijn gestorven, door ondervoeding,
uitputting, kou (-20OC) en executie
langs de route.
Erik Van Loon
heeft dezelfde route gelopen, met een camera op zijn
lichaam gemonteerd, van de ingangspoort van Auschwitz door moderne
en niet noemenswaardige Poolse steden, langs doodnormale
straten en autowegen naar het reinstation van Wodzislaw. De
eenvoud van zijn idee staat in groot contrast tot het enorme
belang van zijn werk.
Zijn werk kan
nooit de ervaring laten herbeleven, hij doet hier dan ook
geen poging toe. Voor Erik Van Loon is het dan ook
ondenkbaar om de verschrikkingen te tonen. Het is een stil
commentaar op dit alles en meer. A Victim's
Perspective is een diepzinnige reflectie op een overtuigende
poging om te herinneren en vergeten aan te klagen. Loop met
deze geesten een stukje. De meer tijd iemand besteed aan dit
werk, de meer alle vragen worden beantwoord.
Hoogachtend,
Leo Wong |
A Victim’s Perspective is an ineffably
haunting 11-hour film installation about the
Auschwitz Death March which Erik Van Loon walked at 18 and
19 January 2005. Exactly sixty years before 58.000 prisoners
were forced to march this 63 km (40 miles) route
in the bitter
Polish winter under the most brutal circumstances to an
evacuation station, where they would be transported to
concentration and killing camps
away from the front. Some 20,000 are thought to have
perished, due to underfeeding, exhaustion,
cold (-20OC) and execution
along this path.
Erik Van Loon walked the same route, with a camera
mounted to his body, from the gates of Auschwitz
through now modern and unremarkable Polish towns and
along ordinary streets and highways to the train
station at Wodzislaw. The simplicity of the idea
belies the enormity of the event it recalls.
The project can
never truly recapitulate the experience, nor does it attempt
to memorialize it traditionally; for Erik Van Loon it is
unspeakable to lay any tribute on such horror. It is a
silent commentary on all this--and more. A Victim's
Perspective is a profound reflection on committing the act
of remembering and an indictment of the fact of forgetting.
Walk with these ghosts a little. The more time one spends
with the film, the more it reveals the questions that it
asks.
Your sincerely,
Leo Wong |