Capellenaar plukt kunst van de Rotterdamse straat Door Stêphan Reket Capella aan den IJssel – De kunst ligt op straat in Rotterdam. Of beter gezegd: hangt op straat. Voor Capellenaar Wouter in 't Hout is dat aanleiding om twee keer per week op de fïets ie stappen om linosnedes van zijn collega op te halen Het hoort bij zijn drang tot verzamelen en wie weet heeft hij wel het werk van de nieuwe Karel Appel in handen. Dat komt goed want hij zou wel miljonair willen worden. De kunst die in ’t Hout in de Maasstad najaagt wordt gemaakt door zijn collega Erik Van Loon. Beiden werken als ambtenaar op het Capelse gemeentehuis. De één op de afdeling beheersplanning, de ander bij welzijn. Van Loon is behalve ambtenaar ook kunstenaar. Een jaar lang hangt hij op verschillende plekken in Rotterdam linosnedes op in een vitrinekastje. Hij maakt reproducties van werk van bekende kunstenaars. Van Loon geeft er ­een eigen draai aan door het werk te spiegelen. Eerder toerde de Rotterdanimer met een busje door Europa om honderden voorbijgangers zijn auto te laten schilderen.

Honderd verschillende linosnedes hangt Van Loon dit jaar op in Rotterdam. Wekelijks ververst hij werk. Zijn collega In ’t Hout wil ze allemaal. De Capellenaar heeft er al 45. Het zijn interpretaties van werken van Corneille. maar ook van Herman Brood. „Van Loon wil doorbreken als kunstenaar Ik vind zijn idee wel leuk.

Ik verzamel zelf al dertig jaar stripboeken. Omdat ik hem ken. vond ik het aardig om ook zijn werk te verzamelen." In 't Hout ziet zijn collega geregeld in het gemeentehuis aan de Rivierweg. Daarom, zo dacht de Capellenaar, zou het wel aardig zijn als de kunstenaar zijn linosnedes gewoon mee zou nemen naar zijn werk. Daar kwam echter niets van in. ,,Hij trapte daar niet in. Ik moest er maar wat moeite voordoen."

Diep in zijn hart hoopt In ’t Hout dat zijn collega doorbreekt. Hij vertelt over de 'kleurencirkel' van de kunstenaar. Horizontale lijnen, verticale lijnen, schuine lijnen iedere lijn vertegenwoordigt een kleur. Zwart-wit linosnedes kunnen, met een beetje fantasie, op die manier ook in kleur worden bekeken. ,,Van Loon probeert een nieuwe stroming te ontwikkelen. Als hij van een paar kunstenaars navolging krijgt, dan heb je opeens een nieuwe stroming, zoals je ook het dadaïsme en het impressionisme hebt, legt Van 't Hout uit.

En mocht er ooit een soort "Vanloonisme' komen, laat de Capellenaar dan nét daarvan honderd werken in zijn bezit hebben. Wat zou er dan makkelijker zijn om deze linosnedes om te zetten in harde guldens? Zo moet dat echter niet gezien worden. Ik gun het Ron. Hij steekt er dag en nacht tijd in. De meeste verzamelaars verzamelen dingen die al veel waard zijn. Het leuke is juist als je iets tegen het lijf loopt dat niets waard is, Als het later ook nog niets waard blijkt te zijn, dan heeft bet weinig geld gekost. Andersom is het meegenomen, maar je moet het niet zien als een belegging."

Maar toch, diep in zijn hart kijkend, hoopt hij dat zijn collega doorbreekt. Later in het gesprek verklapt hij zelfs dat één van zijn doelen is om miljonair te worden.Het een kan toch met los gezien worden van het ander. In 't Hout (44) wil dat bereikt hebben voor zijn zijn vijftigste. „Hoe? Dat weet ik niet. Het is ook niet dat het ten koste moet gaan van alles. Wie weet loop ik iets leuks tegen het lijf, of krijg ik een bod op één van mijn verzamelingen."

De Capellenaar doelt met dat laatste op lijn stripverzameling. Meer dan dertig jaar bewaart hij strips van Paulus de Boskabouter, Tom Poes, Kuifje en Suske en Wïske. Als ik een verzameling verkoop die ik dubbel heb, krijg ik misschien wel vijftig- of zestigduizend gulden voor. Dal zou een beginnetje kunnen zijn".

Een stripverzameling. een goed idee, het werk van de Rotterdamse kunstenaar Erik Van Loon. Willem in 't Hout heeft de weg naar zijn miljoen ingezet. Wat moet hij met al dat geld? „Ik zou dolgraag de berg K2 willen beklimmen. Zo'n tochtje kun je je beter permitteren als je meer vermogend ben. Dat lukt niet met een ambtenaren salaris."