Erik Van Loon
AMSTERDAM - NEW YORK

PUBLICATIONS

>> Learn more about Erik Van Loon and his art via the following publications (most in Dutch).

Check Also:
 

Na de moord op Pim Fortuyn ging Erik Van Loon aan de slag als schrijvende stalker. Een jaar lang bestookte de Rotterdamse kunsteconoom de landelijke kranten met ingezonden brieven. Dit weekend verlaat het allerlaatste mediakunstwerk z'n mailbox.

Rotterdam- P.S. Of zijn afscheidsbrief op een prominente plaats, lees: de voorpagina, gepubliceerd kan worden. Dat lijkt Erik Van Loon wel een mooie finaleplaats voor zijn mediakunstwerk, dat nu nog Volksmenner heet maar een deze dagen tot ingezonden brieven in Vrijheid van Meningsuiting wordt gedoopt. 

Natuurlijk weet hij dondergoed dat de beste redactie, aan wie hij zijn verzoek heeft gemaild, zijn woorden direct onder de delete-knop doorhaalt. Maar ach, wat maakt het uit. Zolang zijn brievenbombardement af en toe maar raak is en hij een van zijn persoonlijke betogen in de landelijke dag- of opiniebladen terugziet, blijft de met zelfspot doordrenkte Van Loon lachen. 

Gelijk heeft hij: de teller staat al op bijna 90 plaatsingen sinds 6 mei, de dag waarop volgens Van Loon het recht tot spreken de mond werd gesnoerd. Het Financieel Dagblad is zijn grootste fan; het heeft maar liefst 16 van zijn brieven afgedrukt. Zijn woorden haalden deze krant zes keer. Dinsdag 6 mei is de eindscore bekend. Hoewel Van Loon zichzelf kunsteconoom noemt, dekt schrijvende stalker de lading dus beter. Al 51 weken lang bestookt hij wekelijks de kranten met een nieuw, bloedserieus schrijfsel, gebaseerd op het altijd maar draaiende nieuwscircus. Geef de Rotterdammer een trefwoord -Balkenende, euro, joodse staat of strafkorting- en hij plakt er zo honderd woorden aan vast. Zonder het weten maken de media het karwei af: Zij verspreiden zijn woord en bouwen zo mee aan een merkwaardig mediakunstwerk, waarvan de meeste onderdelen allang tussen het oud papier of in de kattenbak zijn beland. 

Het was de dood van Pim Fortuyn die Van Loons toetsenbord in beweging bracht. "Een moord op de vrijheid van meningsuiting", meent Van Loon, die de soms langs zijn huis fietsende politicus wel "een leuke vent" vond. "Fortuyn nam geen blad voor zijn mond, daarom leeft hij nu niet meer. Had hij gezwegen, dan was deze afschuwelijke daad niet gebeurd.Ik vind het echt vreselijk; hij heeft zijn leven geofferd, het hoogste dat een mens kan doen." 

Ook op zijn eigen website lucht Van Loon zijn geschokte hart: hij zou door de schokkende moord zijn 'veranderd' en u inzien dat hij deel uitmaakt van een samenleving, een beschaving die zich alleen  kan ontwikkelen in vrijheid van meningsuiting". Maar zijn geletterde werk is niet geboren uit hartverwarmende idealisme, geeft hij eerlijk toe. Het gaat er toch vooral om 'een fantastisch, succesvol kunstwerk te maken' en enkele jaren geleden heeft hij al eens geroepen dat het 'm zo leuk leuk elke week in de krant te staan.

Wel wil de kunsteconoom nog even aan zijn verhaal toevoegen dat dit 'zijn bijdrage' aan de maatschappij is. "Hoe klein misschien ook". Maar de vraag wat de mensheid
dan precies opschiet met de grote stapel tikwerken, kan hij niet echt overtuigend beantwoorden: "Op zich helemaal niets. Het is leuk als mensen mijn brieven lezen. Maar ja velen slaan die rubriek ook over."

Alleen gekken zouden dan ook deze schrijfmissie op zich nemen meet hij. Vakantie zat er dit jaar niet in - die brieven kosten veel tijd. Gemiddeld was hij per brief wel zo'n acht uur kwijt; stapels rapporten, krantenberichten en wetsartikelen werden de afgelopen maanden in huizen Van Loon verslonden. Want deze econoom weet als geen dat een product zichzelf niet zomaar verkoopt, maar dat je dar wel wat voor moed doen. "Ik schrijf geen flauwekul of natte-vingerwerk want dan zou ik al snel als lastige lezer worden ervaren en worden mijn brieven niet gepubliceerd. En daar gaat het allemaal om. Ik wil het goed doen. Ik probeer steeds een originele draai aan het onderwerp te geven en sta echt achter de door mij verkondigde meningen. Mijn streven was 52 keer geplaatst worden, maar daar ben ik al ruim overheen. Elke keer als een brief wordt gepubliceerd voel ik me heel trots."

Het alles onthullende slotstuk, waarin de hoe's, wats en waaroms worden uitgelegd, verlaat morgen zijn mailbox. "Ik hoop dat deze finalebrief wordt gepubliceerd en dat deze het grootste aantal plaatsingen tegelijkertijd tot nu toe, zes, overtreft. Het is echt spannend." Alleen al het idee dat hij de onwetende kranten en opiniebladen al die tijd naar zijn hand heeft gezet', laat hem hard grinneken. "De zo belangrijke geachte media heb ik goed bij de lurven te pakken genomen."

© auteur / Algemeen Dagblad

Erik Van Loon

(advertentie)