In het kader van Rotterdam Culturele Hoofdstad bewerkte hij bekende meesterwerken. De repetitie was er een van. Van Loon: 'Het is romantisch, maar ook vernieuwend. Het zijn snapshots uit een werkelijkheid die niet werklijk is, want Degas dacht als die scènes gewoon in zijn atelier. Hij haalde poses van foto's en schetsen en maakte daarmee nieuwe combinaties. Dit werk is in zijn laatste levensjaar gemaakt. Toen was hij al bijna blind. Dat vind ik ongelofelijk. Het heeft iets fotografisch. Alsof handen, benen en armen zijn weggesneden. Die vallen buiten het beeld.  Dat was voor die tijd revolutionair. Wat ook nieuw was, is dat Degas de dominantie van het centrum opgaf. Tot die tijd stond het object in het centrum. Bij Degas is dat niet meer het geval. Hij deelt zijn ruimte anders in.'